Από τη Γαλάτεια Παμπορίδη

Η γιαγιά μου έφτιαχνε τους νοστιμότερους κεφτέδες. Θυμάμαι όταν ήμουν πιτσιρίκι, κάθε φορά που τηγάνιζε κεφτέδες, μαζεύονταν όλα τα παιδάκια της γειτονιάς. Η μυρωδιά τους τραβούσε σαν μαγνήτης. Αρκετές δεκάδες χρόνια μετά, προσπάθησα οι δικοί μου κεφτέδες να θυμίζουν έστω αυτούς της αγαπημένης μου (και συνονόματης) γιαγιάς. Ο σκοπός μου ήταν να τους φτιάξω με μεγαλύτερη ευκολία, γι’ αυτό τους έριξα στο φούρνο με λίγο λαδάκι και αντίο τηγάνισμα.