Μαγειρεύοντας με κεδρόμηλα απο τη Φλωρεντία Κυθραιώτου

Οι καρποί του πανάρχαιου φυτού άρκευθος, του γνωστού μας αόρατου ή αοραθκιάς είναι που το δίνουν το χαρακτηριστικό άρωμα στο ποτό τζιν. Το δέντρο με τη λατινική ονομασία Juniperus είναι ένα είδος άγριου κυπαρισσιού το οποίο ευδοκιμεί στην Κύπρο και φύεται είτε ως θάμνος είτε ως ψηλό δέντρο. Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουν τον τεράστιο αόρατο του Τροόδους, αλλά και τους χαμηλούς θαμνώδεις αόρατους της Καρπασίας και του Ακάμα. Οι καρποί της αρκεύθου συλλέγονται ώριμοι και στη συνέχεια αποξηραίνονται, χωρίς όμως να χάσουν την εσωτερική τους υγρασία, γι’ αυτό και μοιάζουν με φρέσκοι. Έχουν σκούρο μπλε ή μαύρο χρώμα, χαρακτηριστικό άρωμα και πικρή γεύση. Τα κεδρόμηλα χρησιμοποιούνται στη μαγειρική στη Βόρειο Ευρώπη και ιδιαίτερα στις Σκανδιναβικές χώρες προσδίδοντας οξεία και καθαρή γεύση στο κρέας. Ταιριάζουν πολύ με τα άγρια πτηνά όπως τις τσίχλες, τους κότσυφες και τις μπεκάτσες, τις πάπιες το κυνήγι όπως το αγριογούρουνο και το ελάφι. Χρησιμοποιούνται όμως και ως άρτυμα στο χοιρινό και βοδινό κρέας  αλλά και το λάχανο (κραμπί) τουρσί, το φημισμένο sauerkraut. Πριν προσθέσουμε τα κεδρόμηλα στο φαγητό τα σπάμε λίγο σε ένα γουδί. Το δυνατό τους άρωμα ταιριάζει σε πλούσια και λιπαρά φαγητά, γι’ αυτό και θα τα συναντήσετε σε ποικίλες συνταγές για χοιρινό πατέ. Στη ζαχαροπλαστική χρησιμοποιούνται σε κέικ φρούτων. Δεν δίνουν όλα τα είδη αρκεύθου βρώσιμους καρπούς γι’ αυτό είναι καλύτερα παρά να δοκιμάσετε να τα συλλέξετε, να τα αγοράσετε συσκευασμένα από εξειδικευμένα καταστήματα. Μερικά είδη μάλιστα είναι τοξικά.  Η γεύση των ανώριμων πράσινων κεδρόμηλων θυμίζει ρητίνη πεύκου. Καθώς ωριμάζουν τα κεδρόμηλα αποκτούν μια πράσινη, χορταρώδη γεύση με νότες από εσπεριδοειδή. Ο εξωτερικός φλοιός των κεδόμηλων είναι συνήθως άγευστος, γι΄αυτό και συνήθως τα σπάμε πριν τα χρησιμοποιήσουμε. Η γεύση και το άρωμα των φρέσκων κεδρόμηλων  είναι απαράμιλλα πιο δυνατή από τα αποξηραμένα. Στην Κύπρο θα τα βρείτε σε εξειδικευμένα ντελικατέσσεν με το  όνομα Juniper Berries.